Pozycja spoczynkowa języka to sposób ułożenia języka w jamie ustnej w czasie, gdy nie mówimy, nie jemy i nie pijemy. Jest to moment, kiedy język nie pracuje, nie rusza się, a oddech następuje przez nos przy domkniętych wargach. Pozycja ta inaczej nazywana jest wertykalno-horyzontalną lub kobrą.

Język to mięsień. Od jego prawidłowej budowy i sprawności zależy jakość takich funkcji, jak ssanie, gryzienie, żucie, połykanie, oddychanie, a w dalszej kolejności także artykulacja.

Prawidłową pozycję języka uzyskujemy wówczas, gdy:

• język jest szeroki, nie jest napięty,
• jego przednia i środkowa część jest „przyklejona” do wałka dziąsłowego (miejsca tuż za górnymi siekaczami) i podniebienia twardego,
• jego boki przylegają do wewnętrznej strony zębów trzonowych,
• wargi są domknięte,
• oddychamy przez nos.

Kiedy język nie przyjmuje prawidłowej pozycji w spoczynku, zalega na dnie jamy ustnej, nie podnosi się. To obciąża żuchwę, która lekko się otwiera. Otwarte usta zmieniają tor oddechowy z nosowego na ustny, co automatycznie wpływa na pochylenie się do przodu, nieprawidłowe napięcie mięśni w obrębie głowy, twarzy i szyi, a poprzez to zmianę postawy ciała. Niewłaściwa pozycja języka zaburza prawidłowy sposób połykania. Może prowadzić do zmian anatomicznych w obrębie naszej przestrzeni ustno-twarzowej, do rozwoju wad zgryzu i wielu nieprawidłowości, które w efekcie wpływają na nieprawidłową wymowę.

Zwracajmy zatem uwagę na to, czy dzieci oddychają z otwartą buzią, wymawiają głoski wsuwając język między zęby, mają problemy zgryzowe lub skrócone wędzidełko podjęzykowe oraz czy często „łapią” infekcje kataralne. W przypadku zaobserwowanych problemów warto skonsultować się z logopedą, który wskaże, jakie działania podjąć, aby skorygować zaistniałe nieprawidłowości.

Źródło: logopedarybka.pl, loogomowa.pl, adentis.pl (zdj.)

Oprac. mgr Katarzyna Roszkowska-Świerczek